21 Mayıs 2013 Salı

                          19 mayısı kutlarken






 Bu sene farklı bir şekilde kutlayalım günümüzü dedik..aslında okullarda düzenlenen klasik anma törenlerinden daha coşkulu kutlanacağına emin olduğum meydanlardaki toplantı ve yürüyüşlere gitmeyi düşünüyordum. 


baksanıza ne muhteşem bir yürüyüş olmuş ♥

Ama kızımın genç kanatlara üyeliği sayesinde öğrendiğimiz jet festivaline gitmeye karar verdik.bir kaç arkadaşa da söyledik.sağolsun yasminim de gelecekti...nitekim buluştuk karainde...aslında o büyük kalabalığın da en çok merak ettiği şey Ali İsmet Öztürk'ün yapacağı hava akrobasisiydi....saygı duruşu ve istiklal marşımızla açılan festivalde o saate kadar pek çok çeşitli modeldeki minik uçakların gösterilerine mest olduk...






bazı yer pilotları gerçekten heyecanlandırdı...arada bir de daha iyi bir organizasyon beklentimizden dem vurmadık değil...bunca insan,çocuklar,bebekler hep ayakta...belediye tarafından gölgelikle verilmiş oturma alanı az ve zaten orda oturursanız gösteriyi göremezsiniz...stadyumlardaki gibi kademeli bir sistem bekleyişimiz biraz abartı mı oldu acaba??çünki maalesef gösterileri sunan spikerimizin sesini de tüm alandan duymanız imkansızdı. 2 adet hoparlör bile çok görülmüştü...konuşma bölgesine yakın olursanız hangardan çıkan ve bekleyenleri kaçırıyorsunuz,ya da tüm açıklama ve bilgileri..seçim sizin:( ..


zar zor bazı pilotlar ve uçakları hakkında birşeyler duyduk...en ilginci 8 yaşında kendi uçağını yapıp hala bu işle uğraşan genç bir pilottu...

uçakların hızları 300-400 km.kadardı! önünüzden geçtiklerinde gerçek bir uçak gibi titretiyor sizi :)...


















kullandıkları gerçek uçak yakıtının dumanından da gerçekten rahatsız oluyorsunuz:)olsun bence havada yere bir kaç santim kalana değin diklemesine asılı duran ve yeri göğü yıkan bir uçak için değer:)













bu da bizi bir ufo gibi sürekli izleyip,kayda alan örümceğimiz:)














arada yapılan paraşüt ve paramotor gösterileri de vardı...buraya kadar her şey normaldi...














ta ki harika bir leylek sürüsünün üstümüzden geçmeye başladığı 
ana kadar....ben gösteri yapan pilotun daha alçalarak bu geçişi 
bekleyeceğini düşünürken,yaramaz ve düşüncesiz bir çocuk gibi sürünün içine dalan uçakla şok olduk...üstelik seyirciye hava atmak için  1 kere filan değil.defalarca,sürü darmadağın olana dek uğraştı.....#...etrafta bilinçsizlik diz boyu...insanlar buna gülüyordu düşünebiliyor musunuz???hem de ne gevrek şekilde...resmen hayvanlar taciz ediliyor diye gülen insanlar vardı ve pilota da dur diyen olmadı...sunucunun da bu umursamaz hatta destekler tavrını kınıyorum...önümüzde oturan ve bu uçaklarla ilgili bir camiadan olan gevrekçe gülen insanlara dayanamayan yasmin "resmen hayvanları taciz ediyor.bunun  nesi komik,neye gülünüyor?"diye yüksek sesle bir kaç defa söylenmesinden olsa gerek tavırlarını  değiştirdi......ama ne fayda..dağılan sürü dakikalarca toplanamadı...toplandı ve ne tarafa gideceklerine karar veremedi....bir kez daha gördük ki bu toplum eğitimde her daim sınıfta kalmaya layık...öğretebilirsiniz bir şeyleri...harika fizikçi veya kimyacı bile olunur ama insan olma ve kişilik eğitimimiz sıfır....
     Sürünün nihayet bir tarafta karar kılıp uzaklaşmasıyla gösteriye döndürdük gözlerimizi ama o son pilotu alkışlamadan....sonrasında yine devam eden festival,sıcakla birlikte ağır gelmeye başlayacaktı ki nihayet akrobasi gösterisinin başlayacağı saate gelindi ve bir anons:"pilotumuzun en yakın arkadaşı ve birlikte uçuş yaptığı,Türkiyenin sayılı akrobasi pilotlarından,kendisiyle de aynı soyadını paylaşan Murat Öztürk,Adana'da yaptığı 19 mayıs kutlamalarındaki gösteri uçuşunda hayatını kaybetmiştir...Ali İsmet bey gösterisini yapamayacaktır.son bir kez saygı uçuşunda bulunmak için havalanıp,inecektir...."....koca meydan sustu....gerçekten o anda bizler bile donduk kaldık.ölüm her insanı dize getiren tek gerçek galiba..insan kendi yakın arkadaşlarını ve onlardan birini kaybedebileceğini düşünüyor o an....ve öyle bir zamanda nasıl uçabilirsin ki....ne yapabilirsin ki???...pilotumuz uçağından bize şöyle seslendi:"söyleyecek birşey yok. yapmam gerekeni yapıyorum"....
ve havaya arkadaşı için kocaman bir kalp çizdi...indi.....festival bitmişti...durgun bir halde evlerimize yollandık....bize bugünleri armağan eden Atamıza ve kaybettiğimiz pilotumuza fatihalarımızı yolladık......






Hiç yorum yok:

Yorum Gönder